Kruk z krzywym porożem, który chciał mieć najjaśniejsze światło ze wszystkich. Jest w każdej opowieści o Veli.
Hmf. Jestem Kruk. Nie myśl sobie, że przez to jesteśmy przyjaciółmi. No dobrze. Cześć.
Kim jest Kruk?
Kruk to zgarbiony czarny ptak z wielkim, krzywym porożem, długim ostrym dziobem i dwojgiem zimnych, świecących oczu, które nigdy nie mrugają. Przez długi czas nosił płaszcz z łachmanów podszyty pogniecioną srebrną folią i krzywą laskę z hakiem na końcu.
Kruk jest w każdej z dziewięciu opowieści o Veli.
Dlaczego Kruk chciał światła?
W pierwszej opowieści Kruk rozkręcił latarnię Veli tak jasno, jak tylko się dało, żeby zatrzymać całe światło dla siebie. Ale w świecie Veli od zbyt dużej ilości światła miejsca, które istnieją tylko w ciemności, znikają. Cały las zaczął się rozpływać.
Później dowiedzieliśmy się dlaczego. Kruk boi się ciemności, odkąd był małym krukiem. Chciał najjaśniejszego światła, żeby już nigdy, przenigdy nie było ciemno.
Jak zmienia się Kruk?
Z opowieści na opowieść Kruk się zmienia. Sam przygasza latarnię, kiedy widzi, że mały duszek blednie. Śpiewa niską nutę, której potrzebuje Kołysanka, choć mówi, że jego głos to tylko krakanie. A kiedy z nieba spada gwiazda, owija ją własnym płaszczem i odnosi do domu.
Bez płaszcza jest tylko małym ciemnym ptakiem z krzywym porożem. Vela przypięła mu do piersi swoją małą gwiazdkę i powiedziała: „Przyjaciele”. Kruk raz kiwnął głową.
Jaki jest Kruk?
Kruk jest zrzędliwy, dumny i odważniejszy, niż ktokolwiek myślał. „Hmf”, mówi. „Z pewnością nie”. „Jestem zbyt zajęty”.
Nadal tak mówi. Ale teraz mówi to jako przyjaciel.
Spróbuj dziś wieczorem
Kruk przekonał się, że łatwiej się bać, kiedy ktoś jest obok. Czy w nocy coś wydaje ci się trochę straszne? Opowiedz o tym komuś. Razem łatwiej się bać.
Tajemnice
Niektóre rzeczy o Kruku to wciąż tajemnica, nawet dla nas:
