Een kraai met een krom gewei die het helderste licht van allemaal wilde. Hij zit in elk verhaal van Vela.
Hmpf. Ik ben de Kraai. Denk maar niet dat we nu vrienden zijn. Nou goed dan. Hallo.
Wie is de Kraai?
De Kraai is een gebogen zwarte vogel met een groot, krom gewei, een lange scherpe snavel en twee koude, gloeiende ogen die nooit knipperen. Lange tijd droeg hij een mantel van flarden, van binnen bekleed met verkreukeld zilverfolie, en had hij een kromme staf met een haak aan het eind.
De Kraai zit in elk van de negen verhalen van Vela.
Waarom wilde de Kraai het licht?
In het eerste verhaal draaide de Kraai de lantaarn van Vela zo fel als het maar kon. Hij wilde al het licht voor zichzelf houden. Maar in de wereld van Vela laat te veel licht de plekken die alleen in het donker bestaan vervagen. Het hele bos begon te verdwijnen.
Later ontdekten we waarom. De Kraai is al bang in het donker sinds hij een klein kraaitje was. Hij wilde het helderste licht, zodat het nooit, nooit meer donker zou worden.
Hoe verandert de Kraai?
Verhaal na verhaal verandert de Kraai. Hij draait de lantaarn zelf lager, als hij ziet dat een klein spookje vervaagt. Hij zingt de diepe toon die het Slaapliedje nodig heeft, ook al zegt hij dat zijn stem maar een gekras is. En als er een ster uit de lucht valt, wikkelt hij die in zijn eigen mantel en vliegt hem naar huis.
Zonder zijn mantel is hij gewoon een kleine donkere vogel met een krom gewei. Vela speldde haar eigen kleine ster op zijn borst en zei: “Vrienden.” De Kraai knikte, één keer.
Hoe is de Kraai?
De Kraai is chagrijnig, trots en dapperder dan iemand wist. “Hmpf,” zegt hij. “Zeker niet.” “Veel te druk.”
Dat zegt hij nog steeds. Maar nu zegt hij het als vriend.
Probeer dit vanavond
De Kraai ontdekte dat bang zijn makkelijker is als er iemand naast je is. Is er iets dat ’s nachts een beetje eng voelt? Vertel het aan iemand. Samen bang zijn helpt.
Mysteries
Sommige dingen over de Kraai zijn nog een mysterie, zelfs voor ons:
