Een lange gestalte van hard wit licht. Zijn gezicht is een klok die altijd twaalf uur aanwijst.
Ik ben Noon. Bij mij is het altijd twaalf uur. Is het donker waar jij bent?
Wie is Noon?
Noon is een lange gestalte van hard wit licht. Waar zijn hoofd zou moeten zitten, zit een rond klokgezicht, en de wijzers staan altijd op twaalf. Nergens in hem is iets warms.
Zijn naam staat helemaal rond zijn klok geschreven. N. O. O. N.
Wat wil Noon?
Noon wil dat het voor altijd midden op de dag is. Hij duwt de wijzers van de reusachtige Zonneklok rond, en bij elke klonk verdwijnt een van de plekken die alleen in het donker bestaan.
Noon is nooit boos. Hij is kalm en zeker, en op de een of andere manier is dat nog erger. “Ik ben alleen maar lief,” zegt hij. “Geen donker meer. Nooit meer bang.”
Waarom is Noon zo?
Toen het donker eindelijk terugkwam, begon Noon te krimpen, tot hij niet groter was dan Vela. Zijn klokgezicht keek angstig. “In het donker bewegen dingen,” zei hij. “Dingen die je niet kunt zien.”
Noon was nooit gemeen. Hij was alleen maar bang geweest.
Vela ging naast hem zitten in het donker. Ze stelde iets voor: de dag en de nacht zouden om de beurt komen. En ze gaf hem een maanbloemzaadje, van een bloem die alleen in het donker bloeit.
Hoe is Noon?
Noon is kalm, heel zeker en erg fel. Hij heeft een vlakke witte glimlach. En tot het einde van zijn verhaal had niemand hem ooit ingestopt.
Probeer dit vanavond
Dag en nacht komen om de beurt. Denk vanavond, voor je gaat slapen, aan één ding waar je van houdt aan de dag, en aan één ding waar je van houdt aan de nacht.
Mysteries
Sommige dingen over Noon zijn nog een mysterie, zelfs voor ons: