De deftige uil die het Nachtkoor dirigeert, de zangers die de hele nacht instoppen.
Goedenavond! Ik ben de grote uil, en dit is het Nachtkoor. Zullen we beginnen?
Wie is de grote uil?
De grote uil is groot en deftig, met warme bruine veren, een licht roomkleurig gezicht, verenpluimpjes op haar oren en grote ronde amberkleurige ogen. Zij dirigeert het Nachtkoor.
Wat doet de grote uil?
Elke nacht zingt het Nachtkoor het Slaapliedje: het ene lied dat de hele nacht instopt, van de hoogste den tot het kleinste holletje. De grote uil heft haar vleugel op, en het lied begint.
Maar op een nacht waren de woorden van het Slaapliedje verdwenen. Vela en haar vrienden uit het Alfabetbos vonden ze, een voor een, verspreid over de takjes. “De woorden!” riep de grote uil, en ze klapte in haar grote vleugels. “Allemaal, en in de juiste volgorde!”
Er was nog één probleem. “Zonder de diepe toon,” zei ze, “houdt het Slaapliedje het nooit.”
Wie zong de diepe toon?
De diepe toon kwam van iemand die niemand had verwacht: de Kraai. Daarna boog de grote uil voor de Kraai, dieper dan ze ooit voor iemand had gebogen, en ze vroeg hem om bij het koor te komen.
Hoe is de grote uil?
De grote uil is deftig, netjes en lief. Ze houdt ervan als alles in de juiste volgorde gebeurt. En ze weet dat elke stem telt.
Probeer dit vanavond
Kun jij de laagste toon neuriën die je kunt? En nu de hoogste. Een koor heeft ze allebei nodig, en alles daartussen.
Mysteries
Sommige dingen over de grote uil zijn nog een mysterie, zelfs voor ons: